Ali Ersin Kelleci

80’li yıllarda tek televizyon ve sınırlı sayıda neşriyatın hayat bulduğu memleket atmosferinde bir mizah dergisi vardı ki, kitleleri peşinde sürükleme konusunda gelmiş geçmiş birçok siyasi parti/akımı geride bırakıyordu. Yüz binlerce okuru ile büyük bir ivme yakalayan bu dergi, meşhur GIRGIR idi. Türk mizahının temel yapı taşı, ustası kabul edilen Oğuz Aral’ın başında olduğu, etkisi, yarattığı dalga ile hayretler uyandıran ve tarihimizin en önemli övünç kaynaklarından biri olarak kabul edilen işte bu derginin “çiçeği burnunda karikatürcüleri”ni bu günlerde tatlı bir telaş sarmış durumda…

“Çiçeği burnunda karikatürcüler”, Gırgır’ın amatör sayfasının adıydı. Türkiye’nin dört bir tarafından istekli, yetenekli yeteneksiz, azimli azimsiz yüzlerce, binlerce müstakbel yazar ve çizerin büyük bir heyecan ile “Çizer” olma duygusu ile işlerini gönderdikleri sayfanın adıydı. Buraya işlerini yollayanlar eğer sayfada değerlendirme imkanı bulmuşlarsa, mizahın tatlı inatçı dedesi olarak kabul edilen Oğuz Aral’ın eleştirilerini de görmekteydiler çizimlerinin altında. Amatörlerin “Ovuz abisi”, bu istekli genç çizerlerin her bir işini en ince ayrıntısına kadar didikledikten sonra, onların çok değer verdiği fikirlerini de işlerin altına not düşüyordu. Kimin yerden yere vururken, kimine de fazla “yumuşamayan” övgüler diziyordu. Zira Oğuz Aral’ın sertliği ve “daha da iyisi olabilir” düşüncesiydi ona bunları yaptıran. İşin mutfağında işçinin öğrencisine gösterdiği tarifler gibiydi Oğuz Aral’ın notları.

İlk buluşma LeMan’da

Elbette bugünkü gibi gazete, dergi, televizyon bolluğu yoktu o zamanlar. Milyonların olabilecek en büyük sosyal aktivitesi TRT’nin karşısına geçip hüzünlü gözler ardında Yeşilçam filmlerini izlemekti. Gırgır işte bu “kıt” atmosferde, yüz binlerin en büyük, en neşeli, en düşündüren sosyalleşme mevzuu idi. Gencinden yaşlısına her kesimin ilgiyle takip ettiği o derginin “Çiçeği burnunda karikatürcüleri” bugün bir araya gelme telaşesi içindeler. Belki çok kez aynı sayfada yan yana işleri çıkan bu isimler, birbirlerini hiç görmemiş olmanın ama aynı duyguları yaşamalarının sıcaklığı ve heyecanıyla birbirlerini görecekler, tanışacaklar, Gırgır günlerini yad edip bir sıcak çayın vesile olduğu muhabbeti harlayacaklar. O çiçeği burnunda karikatürcülerin bir kısmı şimdi kendi işinde gücünde bir hayat sürerken, Gırgır günlerinin yüreklerinde hala bir “özlem” olarak kaldığını ifade ediyorlar. Kimisi mimar, reklamcı, grafiker, mühendis, gazeteci, yazar ve tabii ki “çizer” olan çiçeği burnunda karikatürcüler, ilk olarak Beyoğlu LeMan Kültür’de bir araya geldiler. Asıl buluşmanın provası olan LeMan Kültür’deki aktivite, birbirlerini hiç görmemiş ya da bir iki kez görmüş olan bu çizerleri bir araya getirdi. LeMan Dergisi’nden Tuncay Akgün’ün, Kaan Ertem’in, Kemal Aratan’ın ve Uykusuz’dan Vedat Özdemiroğlu’nun da teşrif ettiği buluşmanın, bu ana tanıklık edenleri büyülediğini belirtmek isterim. Provası yapılan söz konusu buluşmanın aslı ise, 19 Ocak 2008 Cumartesi günü Adana’da Çukurova Kitap ve Eğitim Fuarı’nda gerçekleştirilecek. O gün, Adana’nın bu büyük buluşmaya ev sahipliği yapacak olmasından dolayı çok şanslı olduğunu düşünüyorum.

Çiçeği burnunda karikatürcülerin bunca yıl aradan sonra bu denli büyük bir organizasyon ile birbirlerini kucaklıyor olmalarını imrenerek izliyoruz. Bu büyük buluşma vesilesi ile büyük usta Oğuz Aral’ı da saygıyla anıyoruz…